دلنوشته های من

واقعا گاهی تو زندگی به یه جایی می رسی که درست روبروی یک دیوار ایستادی و هیچ راهی نیست جز صبر و صبر و صبر خیلی تلاش می کنم که به قسمتهای مثبت زندگیم نگاه کنم ولی این دیوار بزرگ و سیاه و مخوف بدجور جلومو گرفته هم جلوی چشمم و هم جلوی قلبم خیلی تنهام خیلی خیلی زیاد گاهی واقعا بدن نیاز به لمس و تکیه کردن داره گاهی واقعا نیاز داری که عقلتو بزاری کنار و با احساست زندگی کنی گاهی دلت می خواد به جای بالش و پتو ...بدن یک انسان که هر شب کنارش می خوابی لمس کنی..... گاهی با خودت می گی شاید دنیا تغییر کرد شاید صبوری من دیوارو خجالت داد شاید حس قوی تغییر درون تو....اونم تغییر ب...

ادامه مطلب